Bilmiyorum yaşımız ilerledikçe midir nedir geçmişe duyulan özlem artıyor.Şöyle bir geçmişe yolculuk yapıyorsunuz bir göz kırpması kadar kısa sürede…

Geçmişteki arkadaşlarınız ,emeği geçenler ,güzel hatırlanıyor akla geliyor .hele birde internet varki ulaşabiliyorsunuz saniyede istediğiniz her şeye.

Arifiye Öğretmen Lisesine geldiğimde kapıdan girerken benim için büyük bir dünya idi orası. Babamla gelmiştim ilk defa okulun karşısında kırtasiyeden diş macunu fırça kilit bir şeyler almıştık.Ne işe yarayacağını bilmiyordum ama babama da soramamıştım o zaman .Babam sert bir insandı en azından o gün bana çok sert davranıyordu.Halbuki benim o kadar çok sevgiye ihtiyacım vardı kiiiii. Okula başladığımda 12 yaşındaydım o kadar kısaymışki boyum ben bunu yıllar sonra anladım.1:20 boyum vardı ben ama kısa olduğumu düşünmüyordum.Ta ki okula girip o uzun boylu ağabeylerimi görünceye kadar.Nereye geldim dedim içimden.Babama desem beni burada bırakmasa diye yalvarsam diye çok içimden geçirdim. Ama babama diyemedim .Diyemezdim babam zaten hiç yüz vermiyordu bana .Bir baba oğluna niye böyle davranır diye düşündüm bir an.Neyse içeriye girdik kaydımızı yaptırdık.Hiç unutmuyorum yatağımızı gösterecekti müdür yardımcısı merdivenlerden çıktık tam yatakların olduğu kata geldiğimizde babamın elini bıraktım koştum merdivenleri beşer beş indim bahçeye çıktım bir çam ağacının dibine oturdum .başladım ağlamaya..Çok değil bir iki dakika sonra babam yanıma geldi .Ben sarılacak seni bırakmıycam oğlum hadi gidelim diycek diye bekliyordum ama bana oğlum ben gidecem geri eve dönecem otobüsü kaçırmamam lazım hadi seni yerleştireyim öyle gideyim dedi.Ben o zaman anladım ki buradan kaçış yok çaresiz gittim ama babama o kadar kin duymaya başlamıştım ki beni bırakıyor diye.Beşer beşer indiğim merdivenleri birer birer çıkıyordum.Odaya babamla beraber girdik.Müdür yardımcısı dolabımı ve yatağımı gösterdi.Dolap açıktı elbiselerimi yerleştireyim mi dedim babama ben gidince dedi.Yine beraber indik merdivenlerden okulun çıkış kapısına kadar beraber geldik elimi tutmasını o kadar istemiştim ki o zaman ama tutmadı babam beni öptü kolay gelsin dedi ve kapıdan çıktı gitti arkasına baksın diye dua ettim ama bakmadı.O anı ömrüm boyunca unutamam ve unutamıycamda.yavaş adımlarla o uzun kordoru andıran bahçeden yürüyerek nereye gideceğimi bilmeden yürümeye başladım.

Unutmadığım unutamadığım yıllarımı yaşadım o okulda …

Ama şunu açık yüreklilikle söylemek isterim ki çocuklarımı yatılı okulda okutmak istemem.Bana hayatı kazandıran beni hayata alıştıran okul çok şey kazandırmış ama hayatımdan bir çok şeyi de alıp götürmüştür.Kazandırdıkları daha fazladır tabiî ki…. ama olsun yinede yatılı okul en son tercihim olur

Okuldaki günlerimi anlatmaya devam edeceğim ….

Bülent AKSOY

Büyükköy ilköğretim Okulu ÇAYELİ /RİZE

1992-1993 Yılı mezunu