Elbette şadı için pek çoğumuzun hafızalarında saklı yaşanmış hüzünlü bir çok hikayeler ve hatıralar vardır. Bir yerlerden başlamak gerekir. İşte ben büyüklerimden duyduğum ve kör dünyanın karalığında kalmasını istemediğim babalarımızın ve dedelerimizin yaşadıkları çaresizliklerin bazılarını, sizlerle paylaşacağım. Faydalı olacağını umuyorum.

Aziz dostlar, sizlerin de Şadı'ya dair yaşanmış olayları bu bölümde insanlarla paylaşmanız bizlere ve bizden sonrakilere katkıda bulunur kanaatindeyim.

Aşağıda bahsedeceğim olaylardan, bir insan olarak psikolojik eziklik duyuyorum. Olayı yaşayanların o anki hissiyatını, çaresizliğini biz ne kadar yazıya dökebiliriz? Bu olaylardan dolaylı olarak bizler etkileniyoruz. Savunmasız ve masum insanlar…

Buna benzer olaylar dünyanın farklı coğrafyalarında bu çağda bile, çok zalimce; kör dünyanın gözü önünde ne kadar acı ki, tekrar yaşanıyor. Köyümüzde yaşanmış bu üzücü hikayelerden çok etkilendiğim birkaç tanesin bu yazımda, diğerlerini de sonra sizlerle paylaşacağım. Maruz kaldıkları sıkıntılar hatırıma gelince , hep onların kadersizliğine ağlarım.

Seferberlikte bizim köyü Ruslar işgal edince, köyde yaşlı ve çocuklar kalmış.Tahsildar dedemlerin evi o zaman köse deresindeymiş . Ben küçüklüğümde çifte kiraz yanlarında , taşlık ve köse deresinde koyun yayarken o evin yan duvarlarını ve kemerlerini hatırlıyorum.Boğaz ağız tarafından bir grup Rus askerinin geldiğini görünce ,babamın ninesi bir çangala bir bez bağlamış.Herhalde merhamet istemiş.Bu yetimleri bana bağışlayın diye yalvarmış.Babam ve kardeşleri ninelerinin bacaklarına arkalarına sarılıyorlarmış. Türkçe konuşan bir Rus askeri, babamın ninesinden tereyağı istemiş. Babaanne yağımız yok deyince merekte otun arasında saklı yağ fıçısını bulmuşlar. Babaanne eline küçük bir tas almış ve bu yetimlere bir tas yağ bırakın deyince ;içlerinden birisi az önce yok olduğunu söyledin ve şimdi yağ istiyorsun diye babaanneyi tekmeleyerek ve küfrederek bayırlara aşağı tüfeğin tabanıyla da vurarak yuvarlamış. Göz yaşları içinde ,torunlarını alarak içeri girmiş. Babam o zaman 6-7 yaşlarındaymış. Herhalde Rus askerlerine yaltaklık eden bizim köylü biri varmış .Yoksa Rus askerleri nerden bilsin tahsildargil' de tere yağı olduğunu ve tereyağın merekte otun arasında saklandığını. Babam, ninesinin ve kardeşlerinin yaşadıkları dehşet dolu anları ve korku içinde çığlıklarını bize ağlayarak anlatırdı.

İkincisi kardeşim Tahsin'in kayınpederi Hüseyin Amca babasından duyduğunu bana anlattı. ''Seferberlikte Ruslar'ın şadı köyünü işgalinde- en çok göçü ve en çok zayiatı Şadı köylülerinin verdiğini ve köyün 350 haneden fazla olduğunu , şadılıların nüfusunun çok olduğunu bir birlerini bile zor tanıdığını söyledi.

Yine seferberlikte Çakır anam, köyden Ruslar'dan kaçarken 5- 6 yaşlarında kızı Zekiye'yi Terme'de bir köyden geçerken şu eve git sana ekmek verecekler deyip onu orada bırakıp gitmiş. Kendilerinin de yiyecekleri yokmuş. Bunu nasıl izah edersiniz.İşte savaşın merhameti .İşte kör dünyanın adaleti. Savaş sonrası tekrar köye dönmüş.Ancak ömrü hep talihsiz kızına ağlayarak tükenmiş.Böyle anlatıyor annem. Geçen senelerde Sakarya 'da Çalışan Termeli bir öğretmenle tanıştım bu hikayeyi ona anlattım. O da baba annesinin seferberlik sırasında köyde bırakılmış birisi olduğunu söyledi.İçimde tarifi imkansız duygu yoğunluğu depreşti.Bana teyzemin adını sordu.Anamı aradım Zekiye olduğunu söyledi.Onun baba annesinin adı farklıydı.Umudum başlamadan bitti. Demek ki kaç tane annenin yüreği yanmış Zekiyeler ,Fadimeler,Emineler Aliler yollarda sefil olmuş.….

Bende Sakarya'dan köye gidip gelirken Terme'de dururum.Çakır anamın ve Zavallı küçük Zekiye'sinin çaresizliğini anlamaya çalışırım.O günün şartlarını idrak edemediğim için Çakır anama çok kızarım.Ama o evladını elbette çok severdi diye düşünürüm.Demek ki şartlar…

Fatiha okur teyzeme hediye ederim.Belki de Terme de akrabalarım vardır.Ne dersiniz…

Yukarıda ki anlatılanlar benim duyduklarımdan sadece üçü. Sizlerde onlarcası vardır. Paylaşsak güzel olmaz mı?

Sevgilerimle