Ağustos 1983 de o zamanki adıyla Eğitim Enstitüsü’nden mezun oldum.O yıl dolu vurdu.Şadı’da tane fındık yok.Acil paraya ihtiyacımız var.

Kuşgöz Hasan, Halibe’de tomruk istif ihalesi almış.Kuşgöz Hasan’la birlikte birkaç kişi işe başladık ilk zamanlar bazen Depelan’a gidip geldim.Gidemediğim zamanlar Ilazo karısı Zekiye Bibi’min yanında kaldım.Onun kadar ekmekli kadın görmedim.Haşimoğlu Mehmet Dayı’m kadar da geniş adam görmedim.O güz yaylada yaşadığım anılar anlatmakla bitmez zaten burada da anlatılmaz.

Bu çalışmadan kazandığım parayla ilk görev yerim olan Kırşehir’e gittim.

Görev yerime vardığım zaman köylüler beni karşılayıp lojmana yerleşmeme yardımcı oldular.Onlar ayrılandan sonra adı Hacı olan bir köylü vatandaş geldi ve beni eve yemeğe davet etti.Gitmemek için çok gayret harcadım ama dinlemedi.Gidip akşam yemeğini yedik.Tekrar beni lojmana getirip iyi akşamlar dileyerek ayrıldı.

Daha sonra Hacı’ nın köyde sevilmeyen bir kişi olduğunu öğrendim.Hacı köyleri dolaşıp kalaycılık yapıyormuş.Kazancı çok iyi olmasına rağmen üzerinde köyde sevilmemenin ezikliği vardı.

Göreve kasımda başladı.Kış da erken gelmişti.Köylüler toplu olarak tavşan avına çıkıyor,yakaladıkları tavşanları bir evde evin hanımına hazırlatıp birlikte yiyorlardı.

Bir gün gelip bana

----Hoca sen Karadenizlisin, silahı iyi kullanıyorsundur.Gel ava gidelim dediler.Ben de:

----Evet silahı çok iyi kullanırım(!)dedim.

Bana da bir tüfek buldular ve birlikte dağa çıktık.Tabi avcılığn kuralları varmış.Ama bana bu kurallarını öğretmediler.Herkes bir yere siper aldı. Bana:

----Hoca sen burada kalacaksın, dediler.Av başladı.Ama bizim grubun içinde bahsettiğim Hacı yok.Hacı ava tek çıkıyor.Hani dedim ya sevilmiyor.Kimse onu arasına almıyor.

Tavşan avcının üzerine cepheden gelirse avcı ateş edecekmiş.Ben bilmiyorum.Tazı tavşanı buldu.Tavşan dağdan aşağı geliyor.Herkes tavşanı görüyor.Benim yanımdan geçerken tetiğe dokundum.Silahın sesini alan tavşan yön değiştirerek o an tek avlanan Hacı’nın üzerine doğru yöneldi.Orman yok ya hertaraf açık.Uzaktan görüyoruz.Hacı diz çöktü.Tavşan kucağına geldi.Ve tavşanı avladı.Ben tavşanı vuramamışken altı kişinin elinden kurtarıp Hacı’ ya teslim etmiştim.

Hacı tavşanı omzuna vurup yanımızdan bıyık altı gülerek geçti. O günden sonra beni ava çağırmadılar.

...

Hacının üçü kız bir erkek dört çocuğu vardı.oğlunun adı Murat ‘tı.Murat okulda da çok çekingen,çok gariban,arka sıralara oturmayı seven bir çocuktu.Küçük bir köy olunca köyde aileler arasındaki olaylar haliyle okulda çocuklara da yansırdı.Murat babasının durumundan olsa gerek çocuklar tarafından sevilmez dışlanırdı. Okulda kız öğrenciler fazlaydı.Zaten hepsi 13 öğrenciydi.Ara dinlenmelerde kız oyunları ( beş taş,ip atlama,çizgi)oynanırdı.Haliyle Murat’ın oynayacağı oyunda yoktu.

Murat’ın annesi başka bir köyden olduğu için hafta sonlarında annesinin köyüne gidip futbol oynadığını öğrendim.

Okulun bahçesi futbol oynamaya elverişliydi.Minyatür kaleler yaptım.Kızlarla karışık beşer kişilik futbol takımı oluşturdum.Her okul çıkışı maç yapmaya başladık.Murat çok iyi futbol oynuyordu.Bütün öğrenciler Murat’ın takımında olmak istiyor,ders sırasında bile kulis yapıyorlardı.Artık Murat hafta sonları annesinin köyüne gitmiyordu.

Murat,kısa sürede okulda sevilen bir öğrenci durumuna geldi.Derslerdeki başarısı da buna paralel olarak arttı.

Ha.. bu arada kızlar da futbol oynamayı öğrendiler.Artık futbol okulda ilk tercih edilen oyun olmuştu.

Murat mezun oldu bende köyden ayrıldım.

Öğretmenlik mesleğimin en unutulmaz anılarını burada yaşadım.

Aradan yıllar geçti..Bir gün kapımın zili çaldı.Açtığımda karşımda rütbeli bir asker… ürperdim. Kendini tanıttı…

İşte bu Murat’tı…

……

Saygı ve sevgilerimle…