OTUZ YIL SONRA
           *
Otuz yıl sonra bir yerde gördüm.
Etrafı izliyor köşede durmuş.
Omuzlar çökük,göbek dizlerde.
Felek O’na da ne kötü vurmuş.
           *
Şöyle bir dönüp yüzüme baktı,
Saç baş kapalı,yüzleri solmuş.
Nerde içimi yakan buğulu gözler
Kanlanmış artık, kıpkızıl olmuş.
              *
Güzelliğinden eser yok artık.             
Görmeyeli O ser sefil olmuş.                 
Unutamadığım o endamlı kız                    
Otuz yılda çöküp keyvanı olmuş.
              *
Yakup PİR

      KÖYDE OLMAK VARDI
                   *
Köyümün dağları kardı borandı.
Her kapıda oynayan çocuklar vardı.
Yarı taş duvar ahşap evlerde
   Eli öpülesi ne canlar vardı.
                    *
Gökçebel Gürgentepe yeni yollardan
Yaylaya yük taşıyan katırlar vardı.
Pirişıh,Çaylı oluk. Oluk ayaktan
Buz gibi içilen ne sular vardı.
     *
Ocak yandan aşağı dört tekerlek ile,
Ard arda gelen çocuklar vardı.
Gonakkıranı’ndan köylere bakan
Şimdi toprak olmuş ne canlar vardı.
     *
İstikam Oba Yeri Kızılcalarda
Otlayıp, meleşen kuzular vardı.
Akşam üstü olunca ocak ardında
Yakan top oynayan ne kızlar vardı
     *
Dandu başından duman çıkınca
Yaylaya dönen Ahmet’im vardı.
Top oynamak için düz yer arayan
Şimdi yaşlanmış ne gençler vardı.
     *
Babam amcam halam vardı.
Her yanımı hasret sardı.
Bu canlarla hep birlikte
Şimdi…Şimdi köyde olmak vardı.


     Yakup PİR

           BABAM
Eskiden kar çok yağardı.
Kapıyı açtık mı içeri dolardı.
Babam erken kalkar namazını kılardı.
Babam essah adamdı..
               *
Hey! Kalkın sabah oldu deyince,
Zorda olsa herkes kalkardı.
Giyer şalvarını yola çıkardı.
Babam essah adamdı.
              *
Camı ardında köpekler önüne çıkar,
Güya erkeklik taslardı.
Babam yaklaşınca onlar kaçardı.
Dedimya babam essah adamdı.
                 *
Adet edinmişti.Babasına uğrardı.
Ilaz memed’ide alır yola çıkardı.
Hozan başı İnyanı Teknedaş’a çıkardı.
Eniştem de essah adamdı.
              *
Eniştem Teknedaş babam dağkol’dan
Çıkınca yola
Dağ taş sevinir kucak açardı.
Yine söylüyorum babam essah adamdı.
              *
Dedem hep derdi.”önce ateşi yakın.”
Ama o dinlemez karık açardı.
Kendine güveni sonsuz gözümde kraldı.
Babam essah adamdı.
                 *
Herkesi sever herkesi sayardı.
Herkese selam verir yada yollardı.
Yolda karınca görse,basmaz atlardı.
Babam essah adamdı…..
              *
              *
              *
Yakup PİR-Kasım 2006

DUYURU;

Yakup PİR'in "HAYATIMDAN BİR KESİT.." başlıklı yazısı bölümümüzde yayınlanmıştır.

İLK SEVDAM
***
Bir sabah uyandım hava güzeldi.
Birden aklıma ilk sevdam geldi.
Her sabah geçerdi camın önünden
Masumdu, Ürkekti, Çok çekingendi.
***
Hep mektup yazar,selam vermezdi.
Beni görünce ne çok terlerdi.
Söylediğim sözlere “bende” deyince,
Yüzleri kızarır,sesi titrerdi.
***
Bir gün mektupla bir haber saldı.
İçimi hafiften bir korku sardı.
Açtım ki zarfta ne kağıt ne yazı,
Bahçeden koparılmış kuru bir çiçek vardı.
***
Tanıdık herkesle haber yolladım.
Geçtiği yolları her gün yokladım.
Zarfa koyduğu kuru çiçeği,
Tam dokuz sene açıp kokladım.
***
Tüm sevgilerimi üstüne saçtım.
Eski defterleri nereden açtım.
Değişmiş görür de,soğurum diye,
Otuz yıl oldu ondan hep kaçtım.
*
*
Yakup PİR

Şadı Köyü bölümü ziyaretçi defteri tekrar açılmıştır.